The World of FOO~*

สวัสดีค่ะ

รู้สึกว่าช่วงนี้แอบเหงาจัง เพราะเอนทรีที่แล้วดูเหมือนพี่ๆน้องๆ หายไปยังไงไม่รู้ หรือว่างานยุ่งกันคะ ยังไงรักษาสุขภาพด้วยเน้อ

วันนี้มาอัพประสบการณ์ที่มีคุณค่าอันหนึ่ง ตอนแรกคิดว่าจะไม่อัพเพราะช่วงนี้ก็การบ้านเยอะอยู่ แต่ก็...ขอเก้บไว้เป้นหน้าหนึ่งในความทรงจำดีๆ เน้อ

เมื่อวานนี้ตอนเย็นๆ ที่ภาควิชาของฟูจังมีเสวนาพิเศษของนักศึกษาภาควิชาการแปล ป. โท ค่ะ ส่วนฟูจังและเพื่อนๆ ที่เรียนวิชาการแปลระดับสูงกับอาจารย์ก็ขอเกาะเข้าไปฟังด้วย

แขกวันนั้นก็คือ อ. สุมาลี บำรุงสุข หรือ คุณสุมาลี ที่แปล Harry Potter and the Deathly Hallows หรือในชื่อภาษาไทยก็คือ "แฮร์รี่ พอตเตอร์ กบเครื่องรางยมทูต" นั่นเองละค่ะ การเสวนาครั้งนี้เรียกว่าเป็นโปรแกรมที่นักศึกษารอคอยกันเลยทีเดียว ก็แหม...ปกติคุณสุมาลีก็อยู่ที่อังกฤษนี่คะ คราวนี้เรียกว่าโชคดีและจังหวะเหมาะจริงๆ ค่ะ

ปกเล่ม 7 ของ US ที่คุ้นตา (ยังไงเล่มนี้ก็ชอบปกของ UK มากกว่าแฮะ ^^'')

พูดถึงแฮร์รี่นี่ สารภาพแบบอายๆ ว่า ฟูจังยังอ่านภาคภาษาอังกฤษไม่จบเลยละค่ะ เพราะว่าตอนนั้นอ่านค้างไว้ที่หน้า 200 กว่าๆ แล้วก็แล่นไปเป็นสตาฟฟ์งาน Universiade ซะเพลิน กลับมาก็เปิดเทอม ไปผจญกับการบ้านมากมายจนลืมไปเลยว่ามีแฮร์รี่เล่ม 7 รออยู่ที่ตู้หนังสือทีบ้านๆ โถๆ..

เมื่อวานนี้เลยได้ทีซื้อเล่ม 7 ภาคภาษาไทยไปเลย จะได้ครบชุดที่มี และให้ทั่นพี่ทั่นน้องอ่านไปด้วย ที่สำคัญจะได้ขอลายเซ็นต์ อ. สุมาลี ด้วยเลยไงคะ (พวกชอบลายเซ็นต์นักเขียนนักแปลที่ปลื้ม ^^)

แต่งานเริ่มแอบเย็นนะคะ คือตอน 6 โมงเย็น จนถึง สามทุ่ม เพราะโครงการการแปลทีมหาลัยเป็นภาคค่ำน่ะค่ะ แต่ไม่เป็นไรๆ นานๆที บ่ยั่นอยู่แล้ว!

พอ 6 โมงเย็นกว่าๆ อ. สุมาลีก็มาค่ะ อ. เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่มีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา และที่สำคัญ อาจารย์เป็นคนอารมณ์ดีมาก! บรรยายไปนี่ได้ฮากันครืนอยู่บ่อยๆ ส่วนมากเลยก็จะเป็นเรื่องความทรมานลำบากลำบนในการแปลนีละค่า 555 อ. สุมาลีบอกว่าการแปลแฮร์รี่นี่ออกจะดูดพลังชีวิตไปมากพอสมควรเลยทีเดียว เพราะใช้เวลาแปลแค่ประมาณสองเดือนเท่านั้นเอง แถมก่อนแปล ยังอ่านทวนตั้งแต่เล่ม 1 ถึง 6 อีกรอบด้วยนะ(โอ้ พระเจ้า นับถือค่ะ!!!)

อาจารย์ยังบอกว่าบางจุดที่จะแปลให้มีอารมณ์ขันน่ะมันแสนจะยาก อย่างอันหนึ่งที่อาจารย์ยกมาเป็นตัวอย่างก็คือ ส่วนหนึ่งของบทที่ 5 ค่ะ ตอน Fallen Warrior ซึ่งฉบับไทยรู้สึกจะเป็น "นักรบผู้ล่วงลับ" แล้วจะมีการเล่นมุกของจอร์จเกี่ยวกับหู (แต่ทำไมถึงเล่นมุกนี้ก็ไม่บอกแล้วกันนะคะ เผื่อใครยังไม่อ่านจะหาว่าสปอยล์ไป พอดีช่วงตรงนี้ฟูจังอ่านไปแล้วเลยตามทัน ^^'') อาจารย์บอกว่า กว่าจะแปลออกมาให้เป็นมุกภาษาไทยเหมือนกับที่พิมพืขายนี่เล่นเอาแทบแย่เลย ถ้าใครมีภาษาอังกฤษลองเปิดเทียบดูนะคะ จะพบว่ามันไม่เหมือนกับต้นฉบับเลย แต่ตรงนี้มันเป็นเรื่องของมุกตลกต่างวัฒนธรรมค่ะ ซึ่งฟูจังว่า เป็นการ "ปรับบทแปล" ที่เจ๋งจริงๆ เลย

แต่ถึงจะลำบากเหนื่อยกายเหนื่อยใจ ก็ยังยิ้มได้กันละค่ะ 

จะบอกว่าฟังแล้วอยากกลับมาอ่านแฮร์รี่ต่อให้จบในบัดดลเลย แต่เห็นการบ้านที่รออยู่ก็จะนอนใจอ่านหนังสือไม่ได้แล้วละค่ะ สงสัยต้องรอสักระยะนึงมั้ง ถึงจะได้อ่าน ยังไงก็อย่าเพิ่งมาสปอยล์ฟูจังแล้วกันน้า!

แล้วก่อนจบการเสวนา อาจารย์ยังบอกอีกว่า จะเป็นนักแปลที่ดีต้องแปลบ่อยๆ อย่าละความพยายาม ตั้งใจทำงานต่อไป แล้วคนจะเห็นคุณค่าและฝีมือของเราเอง (คงอีกนาน กว่าฟูจังจะถึงวันนั้น เหอๆ)

เป็นโอกาสอันดีครั้งหนึ่งเลยค่ะ ดีใจจังที่ได้เข้าไปฟัง ><

และตอนนี้ก็มีกำลังใจสู้กับโปรเจ็คการแปลของครึ่งเทอมแรกขึ้นมาอีกเยอะเล้ย! วิชาการแปลระดับสูงที่ฟูจังเรียนอยู่มีโปรเจ็คใหญ่ๆ 2 งานค่ะ ครึ่งเทอมแรกนี่ฟูจังเลือกแปลเรื่องสั้น ซึ่งก็แทบจะทำชีวิตสั้นลงไปหลายปี 555

สู้ต่อไปไอ้ฟูเอ๋ย ^^

ก็ฝันไว้แล้วนี่นา ว่าสักวันจะแปลหนังสือดีๆ ให้เด็กๆ ได้อ่านกัน  (สาธุ!!!!)

แล้วเจอกันเอนทรีหน้าค่า แวะมาแล้วเม้นคุยกันหน่อยนะค้า เงียบๆ แล้วมันเหงาค่ะ ><

edit @ 12 Dec 2007 19:28:32 by ฟูจัง~*