The World of FOO~*

สวัสดีค่ะพี่น้อง

.

.

โอ๊ยยย ดีใจสุดๆ เลย วันศุกร์แล้ว!!! ช่วงนี้แทบจะนับวันรอวันศุกร์เลยละค่ะ เพราะนั่นหมายถึงว่าวันรุ่งขึ้นจะได้นอนตื่นสายๆ ได้นอนมากกว่า 5 ชั่วโมงเสียที!! แล้วก็จะได้ทำการบ้านต่อค่ะ เหอๆ - -

เมื่อวันพฤหัสได้จับฉลากลำดับ present ไปแล้ว ได้ที่ 4 ค่ะ ซึ่งหมายความว่าจะได้ present วันแรก อะจ๊ากกกก ทำไมมือแม่นปานนี้ (ตายแน่ตรู TT_TT) แถมยังมี paper อีกสิคะ ใช้หนังสืออ้างอิงอย่างต่ำ 8 เล่มอีกต่างหาก ช่วงนี้เลยเข้าห้องสมุดเป็นว่าเล่น แบกหนังสือจนกล้ามแทบขึ้น (จะได้เป็นสาวพลังเคก็งานนี้ละแกเอ๋ย)

วันนี้ขอคุยเรื่องที่มาจากบทเรียนอีกแล้วค่ะ แอบจริงจังนิดนึง แหมๆ เรียนแล้วมันติดใจจนอยากขยายน่ะค่ะ

วันนี้เรียนวิชา Media อีกแล้ว ในเรื่องการเลือกของสื่อในการนำเสนอ อาจารย์ให้ลองคิดว่าอะไรที่เราไม่ค่อยเจอในสื่อหรือรายการต่างๆ พวกเราก็นั่งคิดๆ อะไรหว่า? จะว่าพวกวัยรุ่นก็แน่นอน มีทุกช่อง จะเป็นเด็กๆ ก็ไม่น่าใช่ ตอนนี้รายการเด็กมีเพิ่มขึ้นแล้ว เรื่องคนจนขอทานก็ยังมีให้เห็น จะคนชราก็ไม่ถือว่าไม่ค่อยเห็นในทีวี (อย่างน้อยก็ยังมี วงเวียนชีวิต ละค่ะ)

อาจารย์เลยเสนอว่า คนพิการ ล่ะ?

พวกเราก็ เอ้อ... จริงนะ

มีรายการหรือสกู๊ปอะไรที่ทำเรื่องของคนพิการไหมคะ ?

อาจารย์บอกว่าที่เราไม่ค่อยเห็นคนพิการบนจอทีวีก็เพราะมันไม่ใช่ Mainstream ที่คนเขาดูกัน แล้วยังมีปัญหาของการถ่ายทอดว่ามันยากที่จะเข้าไปถ่ายคนพิการ หรือไม่ก็เป็นการยากที่จะพาพวกเขาออกมา อาจารย์พูดด้วยประสบการณ์ส่วนตัวที่เป็นอาสาสมัครช่วยคนพิการว่ามันลำบากพอดูในการช่วยคนเหล่านี้

ฟูจังเข้าใจเลยค่ะ เพราะฟูจังก็เป็นอาสาสมัครช่วยเหลือคนพิการเหมือนกัน โดยการเป็นอาสาของฟูจังก็ยืดหยุ่นตามเวลาที่ว่างนะคะ ถ้าช่วงใกล้ๆ สอบก็ไม่สามารถไปช่วยได้ค่ะ กลุ่มที่ฟูจังเป็นอาสาอยู่ตอนแรกเริ่มจากกลุ่มในมหาวิทยาลัย แล้วตอนหลังก็ไปเชื่อมกับกลุ่มอื่นๆ ก็ไปจนพี่ๆ เริ่มจำหน้าได้ เลยติดต่อมาบอกข่าวอยู่เนืองๆ

แต่ฟูจังก็ไม่ได้ทำหน้าที่อะไรมากนะคะ หน้าที่หลักของอาสาเยาวชนอย่างเราๆ ก็คือไปช่วยอำนวยความสะดวกพี่ๆ คนพิการซึ่งส่วนใหญ่เป็นวีลแชร์ ไปช่วยเข็น พูดคุยเรื่องต่างๆ ซึ่งนั่นพอแล้วจริงๆ เพราะในเรื่องการดูแล ขนย้าย ก็เป็นหน้าที่ของคนที่มีกำลังมากกว่าอยู่แล้ว

คนพิการบางคนเรียกได้ว่าน่าสงสารค่ะ คนหนึ่งที่ฟูจังเคยคุยด้วยแก่กว่าฟูจังอีกนะคะ แต่เพราะว่าพิการมาตั้งแต่เล็กๆ เลยไม่เคยได้ออกไปไหนเลย วันนั้นที่เราเจอกันเลยเป็นครั้งแรกที่เขาได้ออกมาข้างนอก ซึ่งพี่ๆ กลุ่มอาสาไปขอรับมาจากบ้านเลยนะคะ พี่คนพิการบางคนเข้มแข็งมาก เขายังเคยเล่าเรื่องที่โดนคนแกล้งเพราะความพิการของตัวเองด้วยสีหน้ายิ้มๆ คือมันเป็นเรื่องที่เจ็บปวดนะคะ แต่พี่เขาก้รู้สึกประมาณว่ามันผ่านมานานแล้ว แล้วตอนนี้ก็มีกลุ่มคนพิการด้วยกันและอาสาที่จะคอยช่วยเหลือ ชีวิตก็ดีขึ้นแล้ว

กลุ่มที่ฟูจังไปเป็นอาสาก็มักเป็นกลุ่มเดิมที่ไปจนเป็นขาประจำอย่างที่บอกซึ่งโดยหลักกลุ่มพี่ๆเขาจะชอบจัดเที่ยวเล็กๆน้อยๆ นอกสถานที่ เช่นที่วัดพระแก้ว วัดโพธิ์ หรือมีครั้งหนึ่งไปติดต่อบ้านเด็กพิการซ้ำซ้อน ทำเรื่องขอน้องๆ ผู้พิการไปเที่ยวเขาดินก็ยังเคยมาแล้ว ฟูจังก็ได้ช่วยเข็นวีลแชร์ คุยกับพี่ๆน้องๆ ป้อนข้าวน้อง เช็ดหน้าให้หายเหนื่อย แล้วเขาก็ยิ้ม...ก็พอแล้วเนอะ

.

.

ฟูจังมีรูปที่เคยไปร่วมพาคนพิการเที่ยวครั้งล่าสุดก็ที่วัดพระแก้วค่ะ ทริปนี้มีการร่วมกับคนพิการจากทวีปแอฟริกาอีกสองสามคนด้วย

.

.

.

รูปแรกถ่ายที่วัดพระแก้ว

.

.

.

.

รูปนี้รวมกลุ่มกันที่พระบรมมหาราชวังค่ะ

.

.

.

.

.

ที่อยากจะเพิ่มเล็กๆน้อยๆ ก็คือว่า ถ้าพี่น้องคนไหนสนใจอยากลองทำงานอาสาช่วยเหลือคนพิการก็บอกฟูจังได้นะคะ ไม่ต้องใช้แรงกายมากค่ะ อาศัยแรงใจมากกว่า คือไปพูดคุย ไปเข็นรถให้พี่ๆน้องๆ เหล่านั้นก็เป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำแล้วค่ะ ถ้าสนใจก็บอกได้ค่ะ แล้วฟูจังจะส่งข่าวให้ทางเมลล์ (ถ้ารู้ข่าวอัพเดทอะไรใหม่ๆ) แต่ก็ต้องสารภาพฟูจังเองก็ไม่ได้เข้าไปบ่อยนะคะ(เป็นอาสาที่ใช้ไม่ได้เล้ย) เพราะไม่ค่อยว่างนัก แต่ถ้าวันไหนว่างก็จะไปแน่ๆค่ะ ^^

.

.

.

นี่เป็นเว็บไซต์กลุ่มที่ฟูจังไปร่วมบ่อยๆ ถ้าสนใจก็ลองดูได้ค่ะ

.

.

http://www.forfriend2000.com/

.

.

http://www.porhrak.com/porhrakhome.html

.

.

ถ้ามีเวลา ลองไปแชร์กับคนที่เราไม่เคยได้เจอบ้าง ก็ดีเหมือนกันนะคะ ^^

.

.

แล้วก็...ขอบคุณอาจารย์นะคะที่พูดถึงเรื่องคนพิการ ทำให้ลูกศิษย์คนหนึ่งต่อยอดมาถึงขนาดนี้ >_<

.

.

เจอกันเอนทรีหน้าค่า~

.

.

ปล. รู้สึกตัวหนังสือมันแปลกๆจัง เพราะพิมพ์จากเวิร์ดมาหรือเปล่าเนี่ย ถ้าอ่านยากก็ขอโทษด้วยนะคะ!!

ปล. อีกอัน ++ เจ๊คิโนะ!!! กลอนนั่นมาจากวิชา 411 ไงจ๊ะ เทอมนี้ก็เรียนเหมือนกันมิใช่รึ ><