ช่วงนี้งานเยอะมากมายค่ะ แถมบางทีเจอปัญหากับเพื่อนร่วมงาน เฮ่อ...งานกลุ่มก็แบบนี้ละน้า ถ้าเจอสมาชิกดีก็สนุก แต่ถ้าเจอแย่ๆ แค่คนเดียวนี่กร่อยเลยนะคะ บางวิชาช่วงนี้ก็งดคลาสเพราะว่าอาจาย์มีธุระ เหอๆ เดี๋ยวฟูจังต้องเจอเรียนเพิ่มอานแน่ๆ เลยค่ะ ^^''
วันนี้ขอแวบจากเรื่องการบ้านเดิมๆ มาคุยเรื่องที่ชอบตอนนี้ดีกว่า
.
.
คือว่าตอนนี้ฟูจังกำลังติดร้านขายหนังสือเก่าแถวๆ มหาลัยน่ะค่ะ มีหนังสือหลายแบบมากเลย ส่วนใหญ่จะเป็นนิตยสารหลายแนวมาก ค้นไปค้นมาก็เจอฉบับเก่าๆ ที่เห็นแล้วถูกใจอย่างเช่น เจอ National Geographic ฉบับภาษาอังกฤษปกเก่าเชียว แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับเพตรา (โบราณสถานในจอร์แดน) เลยซื้อมา เล่มละ 35 บาทเท่านั้น โอ้ววว ถูกใจนักศึกษาเงินน้อยอย่างฟูจังจริงๆ
เมื่อวันก่อนไปค้นหนังสือ Advanced Thailand Geographic อันนี้เป็นนิตยสารฝีมือคนไทยนะคะ เป็นสารคดีท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ อ่านได้เรื่อยๆ แถมภาพประกอบก็สวยมาก เมื่อก่อนฟูจังซื้อบ่อยเพราะว่าราคาเล่มละ 100 บาท แต่จู่ๆ ก็ขึ้นราคาพรวดเป็น 150 เลยซื้อไม่ไหว (เดือนหนึ่งค่าหนังสือเยอะค่ะ ทั้งนิตยสาร การ์ตูน เหอๆ) สุดท้ายต้องอาศัยเก็บตามร้านหนังสือเก่า หรือไม่ก็รอลดงานหนังสือเอา ซึ่งเมื่อวันก่อนนั้นฟูจังไปเจอเล่มเก่ามากกกกก สมัยหลายปีก่อนโน้น ยังราคาหน้าปก 55 บาทอยู่เล้ย มันเก่าถูกใจค่ะ เลยซื้อมา (พวกชอบของเก่าก็อย่างนี้ละน้า อิอิ)
อีกเล่มที่ได้มาคือหนังสือภาพประกอบสำหรับเด็กภาษาอังกฤษ ชื่อ The Tiny, Tiny Boy and the Big, Big Cow
ลองเซิร์ชในกูเกิ้ลดู ปรากฏว่ามีปกด้วยแฮะ (แต่ปกของฟูจังไม่ได้ใหม่ใสนิ้งแบบนี้หรอกนะค้า)

ดูสิคะ ชื่อเรื่องก็น่ารักแล้วอ่ะ (คิดเหมือนฟูจังไหมคะ ^^)
อ่านไปก็ยิ่งชอบหนังสือเด็กแบบนี้ เพราะมีภาพประกอบน่ารักๆ คิดไปคิดมาก็มานึกถึงนักวาดภาพประกอบหนังสือเด็กที่ตัวเองชอบ อืมม์ คงจะแปลกถ้าไม่พูดถึงจิมมี่ เหลียว แต่ฟูจังก็ไม่คิดว่างานของเขาเป็นแนวหนังสือเด็กนะคะ ถึงแม้ว่าภาพของเขาจะมี่ทั้งภาพของเด็กและของน่ารักๆในจินตนาการอยู่เยอะก็ตาม
.
.
ยังไงก็ขอลงภาพของจิมมี่ไว้ด้วยค่ะ (แหม เรารักใครก็อยากโชว์ละน้า)

น้องฟูขอสองค่ะ อิอิ
.
.

ฟูจังชอบงานของจิมมี่ เหลียว เพราะว่ามันมักจะมี "อะไร" ซ่อนอยู่ในงานของเขาเสมอ อ่านแล้วก็อยากอ่านอีก เพราะว่าในภาพของเขามันมีบางอย่างที่ชวนให้คิดตาม บางภาพก็อบอุ่นจนลอบยิ้ม บางภาพก็เหงาจนต้องหลับตา บางทีก็คิดไปเรื่อยๆ ว่าเอ...เราคิดอะไรมากไปหรือเปล่านะ หุหุ
กลับมาเรื่องนักวาดภาพประกอบที่ชอบท่านอื่นกันบ้างดีกว่าค่ะ ขอพูดในเรื่องนิทานและวรรณกรรมเด็กนะคะ คนแรกก็คือคุณบีทริกซ์ พอตเตอร์ ผู้เขียนเรื่อง Peter Rabbit ค่ะ
มาดูรูป Peter Rabbit กัน ฟูจังว่าทุกคนต้องเคยเห็นกันบ้างแน่ๆ
.
.

อีกรูปนะคะ

.
คุ้นกันไหมเอ่ย ^^
ฟูจังรู้จัก Peter Rabbit ในชื่อ กระต่ายน้อยปีเตอร์ จากร้านหนังสือมานานแล้ว แต่ว่าไม่เคยซื้อหนังสือเลยสักเล่ม!! เพราะว่าเมื่อก่อนไม่ค่อยสนใจนิทานหรือหนังสือเด็ก มาตอนนี้อยากได้มากเลยละค่ะ เหมือนว่าค้นพบแล้วว่าตัวเองชอบอะไร เลยอยากจะได้มาเก็บไว้อ่านบ้างจังเลย ฟูจังชอบภาพโทนอ่อนโยน ดูแล้วเหมือนกับจะได้เข้าไปอยู่ในโลกนิทานอย่างนี้ (แต่ก็ยังไม่รู้จะซื้อได้ที่ไหนบ้างนะคะ แหะๆ)
ฟูจังชอบอ่านหนังสือวรรณกรรมเด็กมาก็นานพอสมควร แต่ถ้าจะถามเรื่องที่ชอบๆ เป็นพิเศษก็ไม่พ้นเรื่องที่มีภาพประกอบละค่ะ จะตอนหนึ่งมีรูปหนึ่งก็ปลื้มแล้ว ฟูจังว่ามันทำให้หนังสือสนุกมากขึ้นล่ะ ยิ่งเรื่องไหนที่คนเขียนวาดภาพเองด้วยแล้วจะชอบมากเป็นพิเศษเลย
ดังนั้นนักเขียนที่เป็นนักวาดภาพประกอบที่ฟูจังชอบมากอีกคนก็ไม่พ้น...
คุณตูเว ยานซอน ผู้เขียนเรื่อง มูมิน วรรณกรรมเด็กจากฟินแลนด์นั่นเอง
.
.

เห็นตัวที่สวมหมวกอยู่หลังสุดไหมค้า เขาคือ สนัฟกิ้น สุดที่รักของฟูจังเอ๊ง!!!
นี่ก็อีกรูป จากตอนฤดูร้อนมูมินละมั้ง(ถ้าจำไม่ผิดนะคะ เหอๆ)

.
ภาพของคุณตูเว ยานซอน เรียกได้ว่าเอาจินตนาการมารวมกับชีวิตประจำวันได้อย่างน่ารัก บางรูปจะเป็นมูมินโทรลนั่งทอดอารมณ์คิดถึงเพื่อนอยู่ที่สะพานในหุบเขามูมิน บางรูปก็เป็นภาพน้ำท่วมใหญ่ที่พัดบ้านของมูมินลอยไป แล้วมาเจอเพื่อนใหม่มากมายรายทาง ภาพของคุณยานซอนส่วนใหญ่ถึงจะเป็นขาวดำ แต่ก็มีเสน่ห์ไม่แพ้ภาพที่ลงสีสันสวยงามเลยละ
ฟูจังสารภาพว่าเวลาอ่านมูมินจะเปิดหน้าต่อไปอย่างตื่นเต้น เพราะอยากเห็นว่าหน้าต่อไปถ้ามีภาพวาดจะเป็นยังไงน้อ ^^
.
.
ฟูจังแอบหวังนะคะว่าวันหนึ่งจะได้แปลวรรณกรรมเด็กสักเล่ม และถ้าได้วาดภาพประกอบกับเขาบ้าง คงจะมีความสุขสุดๆไปเล้ย!! (หนทางยังอีกยาวไกลลูกเอ๊ย...)
.
แหม...ได้อัพเรื่องที่ชอบแล้วมันแฮปปี้จริงๆค่ะ (พยายามไม่มองลิสต์การบ้านที่ต้องทำอาทิตย์นี้ -_-'') กลับมาเรื่อง The Tiny, Tiny Boy and the Big, Big Cow อีกครั้งก่อนจาก
มันเป็นหนังสือเล่มบางๆนะคะ แต่ตอนอ่านนี่ฟูจังรู้สึกสนุกมาก อ่านไปลุ้นไปว่างั้น...
เวลาอ่านจะนึกถึงตอนที่เคยเรียน Introduction to Literature เลยอ่านออกเสียงดังๆ อ่านไปก็ขำไปเพราะว่าเรื่องมันสนุก หัวเราะคิกๆ คักๆ จนท่านพ่อท่านแม่เดินมาดูเลย
.
จนกระทั่งอ่านจบ แล้วปิดปกหลังจึงเห็นข้อความว่า...
.
Young children will laugh out loud over this comic contest of wills in a picture book filled with classic appeal and gallons of read-aloud charm.
.
.
เหอๆ ไอ้ฟูเอ๊ย...แกโตหรือยังเนี่ย ^^''
edit @ 2007/09/07 22:26:23
แต่ก็ต้องยอมล่ะครับ เพราะว่าตัวผมเองโตขึ้นมาไม่เสียผู้เสียคนก็เพราะได้การอ่านหนังสือมาช่วยไว้นั้นล่ะครับ ก็เลยอยากจะปลูกฝังให้ลูกสาวรักการอ่านตามเหมือนผมบ้าง ต้องขอโทษด้วยนะครับที่มาเผลอบ่นในบล็อคของ คุณฟูจังแบบนี้ คนแก่ก็แบบนี้ล่ะครับ เผลอไม่ได้เป็นต้องบ่นเรื่อยเปื่อยทุกทีครับ
เราเองเหมือนก่อนก็เคยจะไปจตุจักรจะไปหาหนังสือเก่าเหมือนกัน เเต่ไม่ได้มาซะเล่ม หนังสือมันเยอะจัดค้นไม่ไหว 55